اولین قراداد تجاری و دریانوردی امریکا در منطقه با کشو عمان در سال 1832م امضاء شد و کشف نفت در بحرین منجر به نفوذ امریکائیان به منطقه خلیج که خود تحت نفوذ انگلیسها بود گردید و بدنبال کسب امتیاز نفت روابط بین امریکا و بحرین از سال 1932 شروع شد و بعد از آن بدنبال کشف نفت در تپههای نمکی عربستان پای شرکتهای بزرگ آمریکائی به منطقه باز شد و شرکت نفتی آرامکو برای اکتشاف، تولید و صدور نفت عربستان تشکیل گردید. شرکت نفتی عربی ـ امریکائی آرامکو، از چهار شرکت نفتی استاندارد اویل اف نیوجرسی، استاندارد اویل اف کالیفرنیا و تکزاکو و سوکونی موبیل تشکیل شده است. شرکتهای امریکائی در سال 1934 امتیاز نفت کویت را بدست آوردند و در سال 1954 و بعد از کودتای ایران درتاریخ 28 مرداد 1332ه.ش و با تشکیل کنسرسیوم، امتیاز نفت ایران را نیز کسب نمودند. امریکا همچنین در سال 1947 م مقداری اسلحه به ایران فروخت و تعدادی مستشار جهت تقویت پلیس ایران اعزام کرد. بعد از جنگ جهانی دوم طرح کمکهای امریکا به کشورها، که براساس اصل 4 ترومن انجام میپذیرفت نقش عمدهای در گسترش نفوذ امریکا در منطقه بعهده داشت و بدین ترتیب زمینههای سلطه بلند مدت امریکا بر ایران فراهم شد. در سواحل جنوبی خلیج فارس انگلیس حضور علنی داشت. ولی در عربستان زمینههای نفوذ امریکا فراهم شده بود و اولین موافقتنامه مشترک دفاعی میان دو کشور به امضاء رسید ک

امریکا سیاست هایی چون تحریم های سیاسی – اقتصادی، بلوکه کردن دارایی های ایران درخارج از کشور، طراحی حمله به طبس، حمایت از گروهک های ضد انقلاب و کودتاچیان نوژه و بالاخره نشان دادن چراغ سبز به صدام حسین را در پیش گرفته بود، با شروع جنگ تحمیلی با انتشار بیانیه ای اعلام بی طرفی نمود. این بی طرفی، درعمل رنگ واقعیت به خود نگرفت. برژینسکی، مشاور امنیت ملی کارتر پیش از آغاز جنگ اعلام کرده بود که:امریکا در مقابله با انقلاب ایران، باید تقویت دولت هایی را که توان انجام عملیات نظامی علیه رژیم ایران دارا هستند مورد توجه قرار دهد.از سویی همزمان با اعلام بی طرفی امریکا، سخنگوی وزارت امور خارجه این کشور اعلام کرد:... بی طرفی امریکا به معنای بی تفاوتی آن نیست و ایالات متحده برای تضمین تداوم جریان نفت در مقابل تهدیدهای خارجی از نیروی نظامی استفاده خواهد کرد.سنای امریکا در گزارش سالانه خود در اکتبر سال 1987 با عنوان « جنگ در خلیج فارس» می نویسد:رویه اخیر ایالات متحده امریکا در قبال جنگ ایران و عراق مغشوش و سردرگم بوده است..... در چنین شرایطی عده ای از ناظران معتقدند که بهترین سیاست در این برهه بی طرفی کامل است، ....اما امریکا به حدی در این کشمکش درگیر شده که بی طرفی کامل در این زمان نمی تواند اتخاذ گردد.با این وجود سیاست رسمی امریکا در ماه های آغازین جنگ به ظاهر بر اصل بی طرفی و حمایت از آتش بس استو